سری بازی هایPrince of Persia همیشه طرفداران خود را داشته است. با توجه به شماره های مختلفی که تا کنون از این عنوان منتشر شده، به یکی از بازی های بسیار محبوب و معروف تبدیل شده است. در سال 2003 کمپانی Ubisoft با ساخت عنوان Prince of Persia: The Sands of Time به این سری از بازی ها شکل و شمایل و روح تازه ای را دمید تا سه گانه شن های زمان به مطرح ترین بازی های Prince of Persia تبدیل شوند. اما در سال 2008 باز هم دست به تغییر در ساختار این بازی زد و ما این بار با یک پرنس و داستانی ایرانی تر رو به رو بودیم. تغییر سبک و حال و هوای بازی به کام خیلی از طرفداران خوش نیامد. از این رو در سال 2010 شاهد این هستیم که استودیوی بازی سازی Ubisoft با عرضه بازی Prince of Persia: The Forgotten Sands بازیکنان را دوباره با همان حال و هوای مورد علاقه شان رو به رو کرده است.

داستان
داستان بازی بین نسخه های The Sands of Time و The Warrior Within است که در نسل گذشته عرضه شدند. پرنس شخصیت اصلی بازی برای دیدن برادرش مالک (Malik) به سرزمینی به نام Azad سفر می کند. زمانی که به پرنس به آنجا می رسد، می بیند که دشمن قلعه بسیار بزرگ برادرش را محاصره کرده و در حال حمله به آن است. از آنجایی که پرنس با یک خوش آمد گویی بسیار شگفت انگیز و دور از انتظار رو به رو می شود، تصمیم می گیرد که به کمک برادرش برود. اما این تنها ظاهر ماجرای تازه او بوده است و پرنس از همه جا بی خبر خود را وارد ماجرایی بسیار خطرناک تر می کند. حال این شما و این پرنس و داستان تازه ای که در پیش رو دارد. داستان بازی تقریبا در سطح نسخه های گذشته سری بازی های Prince of Persia است و اگر از آن ها بهتر نباشد، چیزی هم کمتر ندارد. بازی، بازیکن را از همان دقایق ابتدایی جذب خود می کند و این را می توان یکی از عوامل خوب روایت داستان و شروع بازی قلمداد کرد.

گرافیک
در نسل جدید ما شاهد این بودیم که Ubisoft با ساخت موتور بازی سازی Anvil دست به ساخت بازی هایی با محیط های بسیار بزرگ و زیبا زده است. بازی هایی مانند Assassin’s Creed و Prince of Persia 2008 از این دسته از بازی ها بودند و این بازی هم از همان موتور بازی سازی استفاده کرده است. گرافیک بازی در سطح خوبی است. اما با توجه به آثار گذشته Ubisoft و تیم Ubisoft Montreal فکر می کردیم که باید با گرافیکی بهتر از این رو به رو باشیم. ساختمان های بازی همانند نسخه های گذشته این سری از بازی های دارای معماری قدیمی و بسیار زیبایی هستند. نقش و نگارهای بسیار زیبایی را روی دیوارها و کف پوش ها شاهد هستیم. این مورد سبک شرقی تری به بازی بخشیده است و محیط بازی را به نام بازی نزدیک تر می کند. طراحی شخصیت های بازی در سطح خوبی قرار دارند، اما عالی نیستند. بیشتر از همه شخصیت پرنس و شخصیت های اصلی بازی بسیار خوب طراحی شده اند و در طراحی آن ها سعی شده به جزئیات در طراحی لباس ها، زره ها و... هم توجه شده باشد. اما همان طور که گفته شد دشمنانی که اکثرا با آن ها مبارزه می کنید، مانند شخصیت های اصلی از طراحی خوبی برخوردار نیستند، اما چندان بد هم به نظر نمی رسند. نورپردازی در بازی خوب صورت گرفته است و بازی را بسیار زیبا کرده است. مکان های زیادی در بازی وجود دارند که بازیکن می تواند از آنجا دوردست های بازی را تماشا کند. در این زمان نورپردازی بازی بیش از بخش های دیگر به چشم می خورد و باید گفت که مشکل خاصی را در آن بخش شاهد نیستیم. سایه پردازی های بازی بسیار خوب هستند و تقریبا سایه ها با واکنش های مختلف تغییر می کنند. در بازی فیریک نسبتا خوبی را هم شاهد هستیم و در صحنه های مختلف شاهدیم که اشیاء موجود در محیط بسیار خوب می شکنند و از بین می روند، یا دیوارهای بزرگی که به یکباره فرو می ریزند. نکته بسیار زننده در این بخش نورهایی هستند که بعد از شکستن کوزه ها و دیگر اشیا از آن ها خارج می شوند که می توان گفت در حد شمشیر نادر خودمان کار شده اند! تنها موردی که در بخش گرافیک بازی حیرت انگیز است، CG اول بازی است که انصافا خیره کننده ساخته شده است. لازم به ذکر است که نسخه PSP این بازی با حال وهوایی کاملا متفاوت و به سبک سه بعدی با زاویه دوربین دو بعدی طراحی شده است که در نوع خود بسیار زیبا بوده و یادآور دوران کلاسیک این اثر است. در کل گرافیک بازی را می توان به طور کلی در سطح خوبی به شمار آورد، اما همان طور که گفته شد انتظار داشتیم که از این بازی نمایش بهتری را شاهد باشیم.

موسیقی/صداگذاری
این بازی هم مانند سایر محصولات Ubisoft از صداگذاری و موسیقی بسیار خوبی برخوردار است. صداگذاری روی شخصیت های بازی خوب است و مشکل خاصی را در آن شاهد نیستیم. اما باید به این نکته اشاره کرد که صداگذاری روی شخصیت پرنس بسیار بهتر از سایر شخصیت های صورت گرفته است. یکی از نکات جالب در مورد صداگذاری بازی، فارسی صحبت کردن دشمنان شما است که با توجه به فارس بودن خود پرنس بسی جای تعجب دارد! چطور می شود که خود پرنس که نماد پارس در این بازی است به زبان انگلیسی صحبت می کند، اما دشمنانش که اشخاص بد و منفی داستان هستند به زبان فارسی بلیغ صحبت می کنند؟! به نظر می رسد که این امر هیچ دلیلی جز تخریب فرهنگ و تمدن ایران زمین نداشته و Ubisoft با این کار خواسته تا بین ایران و سرزمین های دیگر پارسی تمایز قائل شود. در کنار این بخش، موسیقی بازی هم بسیار خوب است. استفاده از موسیقی هایی که حال و هوای شرقی داشته باشند دیگر در این سری از بازی ها به یک امر طبیعی تبدیل شده است و این خود یکی از نکات بسیار خوب در بخش آهنگسازی بازی به حساب می آید.

گیم پلی
گیم پلی سری بازی های Prince of Persia همیشه ترکیبی از مبارزه های نفس گیر، جست و خیزهای های هیجان انگیز و معماهای مختلف بوده است. این بازی هم از همان المان های گذشته استفاده کرده تا طرفداران این بازی باز هم بتوانند مانند قدیم راضی و خوشنود باشند. سبک مبارزه ای بازی و حرکات پرنس همانند نسخه های گذشته است و حرکات آکروباتیک به بازی بازگذشته اند. استفاده از حرکات و ضربه های ترکیبی جدید به بازی هیجان خوبی بخشیده اند. همچنین پرنس در طول بازی قدرت های مختلفی را هم به دست می آورد که می تواند از آن ها استفاده کند. این قدرت ها زیبایی خاصی به گیم پلی بازی بخشیده اند و بازی را از یکنواختی خارج کرده اند. بخش پلتفرمر بازی همچنان یکی از قسمت های مهم بازی به حساب می آید و همانند گذشته باید از دیوار راست هم بالا بروید تا به مکان های مختلف راه پیدا کنید. بخش معمایی بازی هم در نوع بسیار خوب است. مانند همیشه معماهای بازی چندان سخت نیستند و پس از مدتی می توانید به راحتی به جواب دست پیدا کنید. درباره گیم پلی بازی این موضوع را می توان گفت که اگر از سبک قدیمی سری بازهای پرنس (سه گانه شن های زمان) راضی بودید این نسخه هم شما را بسیار راضی خواهد کرد و شما را به آنچه انتظارش را داشته اید رسانده است.


نتیجه گیری

این نسخه از سری بازی های Prince of Persia را می توان یک از نسخه خوب، اما نه در سطح عالی دانست. بازگشت به سبک گذشته و اضافه کردن المان های جدید به گیم پلی باعث جذابیت بازی شده است. از طرفی هم جای سوالی به وجود می آورد که چرا سازندگان پس از عرضه نسخه ای در سال 2008 عرضه کردند، دنباله ای برای آن در نظر نگرفتند. اما به هر حال این بازی می تواند برای طرفداران این سری از بازی ها ساعت ها کش مکش دلچسب را به همراه آورد.